Contos do País do Solpor



O meu perfil
anoiteamericana@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Pechado por vacacións
Este ano non me pasa coma o pasado.
Xa che digo agora que me vou.
Embarco mañá para unha travesía polo Golfo de Vizcaya con porto de destino: La Rochelle.
É unha destas probas de altura nas que nos metemos para ver se este ano tamén cae o Campeonato de Europa.

Supoño que a finais de mes poderemos vernos de novo e poñereite ó corriente de todo.

Mais , para ir abrindo boca, adiántoche algo:

Proximamente en esta pantalla a grande aventura moteira do Val das Almas!
Quere saber de que se trata?

Quere saber quen quedou finalista no certame de Miss camiseta mollada?

Qué se tatuou no lombo Jake Elwood dos "Blues Brothers" no seu concerto no Val?

Qué fai un ruso, un checo, unha escocesa, un polaco e un austríaco no Algarve? (Ah, non é un chiste,eh)

Por qué o Sertosa 28 (remolcador do Porto da Coruña) enfila a toda máquina cara a proa do Hansa?

Conseguirá salvarse a tripulación?

Quén ou qué é o "Ràpido de Malpica"?

A resposta a todas estas preguntas ,e moitas máis, agardante á volta desta pausa!!!

Non deixes de visitarnos!
A túa sede de aventuras verase colmada!!

NOTA:
Sr. ladrón; sí, a casa fica vacía, de todos os xeitos o que pode atopar de valor é un micro "Shure" de colección, e o equipo de música... non creo que lle compense o esforzo. Ah, non hai tele de plasma, e o computador é un Pentium 100...
Se, contodo, decide intentalo... podería pasarlle unha fregona á cociña, e ver se é quen de limpar unha mancha blancuzca no fregadeiro?
Eu, por màis que lle din, non fun quen.
Do baño xa me encarguei eu antes de sair.

Moitas gracias pola súa boa disposición.
Comentarios (4) - Categoría: Xeral - Publicado o 28-07-2008 15:10
# Ligazón permanente a este artigo
Taxonomía xenofóbica
Entre pitos e frautas , acabo de darme de conta do tempo que levo sen contactar contigo.
Non teño desculpa. Estou embarcado en tantas aventuras , que xa sabes o que sucede ó final.
Ben, esta vez non vou perder o tempo artellando algunha historia para ti. Simplemente hei de contarche o que me aconteceu na derradeira cea do clube de borrachos...
Agarda un bocadiño.../...
Estou escribíndoche esto dende a cuberta do Hansa, e acaba de chegar unha goleta holandesa a Lotos. Non había ninguén en terra ... e claro, unha norma básica de cortesía mariñeira é a de botar unha man cando un colega está en apuros.
Non eran exactamente apuros, pero unha man desde terra para atracar éche algo que todos agradecemos, e máis ó chegarmos a outro país.
Que queres , penso que estes detalles son os que realmente dan a imaxe dun país de cara ós seus visitantes.
Ben , despois desta disquisición mariñeira, sigo contándoche a cea do clube de borrachos.
Verás , estabamos convocados/as para unha cata de viños franceses, que ía estar dirixida por un prestixioso “summellier” (creo que se escribe así) de Burdeos. A cata en sí non foi nada do outro mundo. Entre outras cousas porque a entrada do gabacho non puido ser peor. O tío non vai e di que o seu pai calificaba os viños españois como merda embotellada!!!
Claro o ambiente caldeouse máis que de presa.
Contodo , segundo ían avanzando as botellas o persoal relaxouse ó decatàrmonos do escaso dominio do español por parte do gabacho.Eso, e probablemente tamén as botellas catadas, fixeron que aumentara a condescendencia para co invitado.
Pero, esto non era o que eu quería contarche. No clube, que está aberto a todos os estmentos sociais, predominaban ata hai ben pouco xente do gremio da hostelería, da abogacía e últimamente ata do gremio do ensino, que non che sei moi ben por qué ainda que supoño que moitos/as deles/as decidiron tirarse á bebida, apuntáronse en masa ós cursos de iniciación á enoloxía e abrazaron esta nova fe con pasión de conversos.
Total, que cal non sería a miña sorpresa, cando entre o concurrida que estaba a cea oigo alguén que me chama con “voz de fin de cata”; e ó ollar cara alí non o vas creer, era Isabel e a sùa amiga Esther.
Si, oh, a que da clases nun deses colexios pijos de “Lacuruña”.
E ,xa postos uniuse á festa Carmen a de Fenosa e Antonio o bombeiro, que xa viña ben servidiño.
Como queira que ás once nos botaron do clube ,toda a nosa mesa decidimos continuar a esmorga pola nosa conta, e rematamos nunha “vinoteca” que acababa de abrir un dos nosos compañeiros do clube.
Por fortuna eu non tiña que entrar a currar moi cedo ó día seguinte ,posto que unha vez na “vinoteca” seguíu a animación.
Alí foiche o acabouse: Isabel empezou a relatarnos unha das movidas que vivíu nunha desas reunións que teñen os profes (á que lle chaman claustro) e deunos unha clara visión de como está o mundo do ensino no país.
Como nolo contou cho conto: No colexio onde traballa Isabel montaron un claustro por mor dun “brick” de chocolate!!!. Sí, eu tamén puxen esa mesma cara ; pero tanto insistíu que ó final non me quedou máis que creela.
A historia veu porque polo visto, un rapaz do colexio guindoulle un “brick” de chocolate á cachola dunha mai , dende a fiestra do autobús. E hete aquí, que con tan mala pata que lle acertou de cheo.
Nada fora do normal dentro do que se podería calificar como unha gamberrada. Aaaaiiii, amiguiño!!!, pero a cousa tiña máis miga. Se non como crees ti que ían convocar un claustro só por eso. Resulta que a mai en cuestión era a mai de Kevin de Jesús e de Michael Jordan (os nomes son reais como a vida mesma. Isabel trouxonos ós poucos días as fichas dos clientes para que non pensaramos que eran imaxinacións dela); e a mai en cuestión érache de raza negra!!!
E,este è o meolo do claustro. Parece ser , sostiña entre argalladas Isabel, que o seu director e parte dos claustrais dubidaban entre castigar ó rapaz por unha falta grave ou moi grave.
Se só valoraban o feito en sí (guindarlle un obxecto a un adulto) é un asunto grave;pero se se tiña en conta o feito diferencial por mor da raza, entón o asunto podería tratarse como un feito xenófobo e pasaría a ser moi grave. O cal conlevaría a expulsión do cliente.
Polo que nos contou Isabel, estiveron dúas horas discutindo sobre o asunto para chegaren á conclusión de que se tratou dun incidente de “xenofobia reiterante”(sì,coño, leeches ben). Claro ,supoño que terían en conta a raza da mai dos interfectos, e o feito de que o “brick” fora de chocolate...
Sempre o dixen: Eso do ensino non é unha profesión seria, joeeer!!!
Están todos/as tarados/as. Dúas horas para ver se era ou non xenofobia...!!

Comentarios (4) - Categoría: Xeral - Publicado o 04-07-2008 14:03
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal