Contos do País do Solpor



O meu perfil
anoiteamericana@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

O Comando "John Balan"
O sábado pasado como non había competición ,tocounos sair a entrenar; e total, como era un entreno sen moita importancia (parte da tripulación titular non podía vir por outros compromisos) invitei a Pepe (sí,oh, o anteriormente chamado Xosé Fernando ,e que xa me avisou que non quería que o alcumase así).
Ainda que pasamos moita da tarde pelexando co vento , bueno, mellor dito coa ausencia del, tivemos tempo de sobra para esbardallar un bo pedazo do divino e do humano.
Como queira que ainda estaba perto todo o rebumbio das letras galegas, a Hector ocurríuselle por en tela de xuicio a elección que fai a Real Academia Galega dos autores ós que lle adican o día en cuestión.
A conversa , mentres estabamos paradiños e sen gota de vento ó SW do Porto Exterior de Ferrol, ía fluindo rápida e implicando a cada vez máis xente dos nove da tripulación que íamos abordo.
A maioría de nos teríamos serias dúbidas para situar nun mapa cronolóxico a moitos e moitas dos/as últimos homenaxeados da Academia. E, o probe de Pepe, que viña como invitado e acababa de botar ata a primeira papilla pola borda, (xa sabes o incómodo que é estar parado sen vento e con mar de fondo), mentres que trataba de recuperar a verticalidade e retornar a unha cor máis humán que ese tono verdoso que se lle puxera, empezou a pensar en voz alta sobre o sistema que usa a R.A.G. para a elección do/a escritor/a do día das letras galegas.
Eu, xa me coñeces, sempre con ganas de meter o fuciño preguntei en voz alta por qué nunca se homenaxeaba a escritores vivos, como por exemplo Manolo Rivas, Sechu Sende ou a mesma ,e prolífica, Concha Blanco.
Todos coincidimos en que a mellor homenaxe que se lle podía ofrecer a unha persoa era aquel que disfrutaba en vida; pero, por extranas razóns que ningún acertaba a ver , a R.A.G. sempre elexía a escritores/as mortos, e últimamente só coñecidos na súa casa á hora do xantar.
Eu, xa lanzado, propuxen ó persoal enviar unha recollida de sinaturas para variar ese criterio da R.A.G. ; pero, meu amiguiño, aquí terciou Pepe , quen con bo criterio abriunos os ollos a todos:
Resulta que se propoñemos nomes de escritores/as vivos/as ,fraco favor lle estaríamos facendo ós/ás interesados/as, porque ,verás: Na R.A.G. hai un comando dirixido por Luz Pozo ( e coñecido no mundiño dos escritores/as galegos/as como: Comando John Balan) que se reune uns meses antes do 17 de Maio para elexir a quen lle toca ese ano, pero se por un “acaso” o autor/a elexido ainda está vivo, ese comando artella o procedemento necesario para que á altura do día das letras galegas o interesado/a xa non o estea.
Parece ser que os seus membros teñen contactos cuns amables e moi profesionais señores afincados na Ria de Arousa ,e que (cunha eficacia demostrada), efectúan o “traballo” para que chegado o día ,e a romería, o/a elexido/a esté xa en situación de recibir a homaxe da R.A.G. Esto é: fiambre.
Teño que chamar axiña a Concha e a Manolo para avisarlles do perigo que corren se reciben un “sauda” de Luz Pozo.
Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 10-06-2008 18:30
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal