Contos do País do Solpor



O meu perfil
anoiteamericana@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

The Manhattan Transfer Suomi Tour (e III)
Non che me apetecía nada contarche o terceiro capítulo desta historia.
De feito podería resurmircho moi rápido: Nevada, retraso, sen enlace, desesperación, enxaimadas, outra vez a realidade.
Ala, xa está.
Que che pareceu?... Boeno , vale. Enseguida remato.
Como di a copliña: “Eran las sinco de la mañana...” Sí, a esa hora me erguín porque o meu voo desde Helsinki a Londres saía ben cediño, e tiña que estar no aeroporto antes das 0730h. (hora local).
Cando saín á rúa caía unha nevada de moito carallo. Contodo , a cidade non estaba parada nen moito menos. Os taxis e os buses circulaban coas súas rodiñas de cravos (non de caraveis, ollo) e eu encamiñeime á boca de metro máis cercana á casa de “Oljiña” para achegarme ó aeroporto.
Afórroche a edulcorada despedida.
Unha vez alí os avisos dos voos informábanme do retraso na saída do voo de Londres por mor da nevarada. Eu, xa pensei en que ía pasar alí o día ; mais ó remate duns cincoenta minutos, os voos estaban operativos de novo (segundo me comentou un aborixen, gracias a un sistema de calefacción interno debaixo das pistas).
Total, que unha hora despois xa estaba facturado e embarcadiño cara á capital do decadente imperio británico.
Cando cheguei aló cagueime en todo. O retraso da nevada impedíu que chegara a tempo de pillar o meu enlace cara a Santiago.
O avión de Ryanair ainda estaba na pista ; pero xa sabes como che son de estrictos os ingleses. O embarque xa estaba pechado e eu ficaba en terra e perdía os 50€ do voo. Ala, a copularse tocan!!
Mentres maldecía en arameo e lle daba, por fin, utilidade ós dous tacos en finés que me enseñaran nestes días, empecei a ver a posibilidade de atopar un enlace (a un precio aceptable, por suposto) que me deixara en Madrid, Santiago, Bilbao , ou onde carallo fose que me permitise chegar ó día seguinte ás 0900h. ó meu curro.
Nada. O máis parecido que atopei era un voo a Bilbao , pero a precio prohibitivo. Ah, eso sí, voaría en “Bussiness Class” que eso, debeche ser a ... monda.
Despois de dar voltas e voltas de mostrador en mostrador por fin atopei algo que, máis ou menos, me “cuaseque” solucionaba a cuestión. Só había un pequeno problema: Non chegaría a currar ata un día despois.
Chamada ó xefe para avisar do inconvinte e da miña desolación viaxeira e apretar a correr cara ó mostrador de Tui (sí,facendo patria ata no baixo custo).
Adoecía coa fame , así que tirei cara un caixeiro para obter libras (putos ingleses que non son zona euro...) e así poder pillar algo de comer e un chisco de auga.
Despois apresteime a localizar unha esquiniña pouco transitada e agardar a poder botar un soniño ata a saída do voo que me levaría a Palma de Mallorca.
Sí, leeches ben, o enlace era: Londres-Palma e despois Palma-Santiago D.C. (tempo perdido, pero mooooito máis barato).
Aquí debe ir unha xaculatoria na honra de Nosa Sra. bo Baixo Custo; mais como che son algo agnóstico (a Deus gracias) evítocha.
Funde a negro.
Abre de negro, e xa estou en Palma.
Como ainda tiña unhas cuantas horas ata o enlace de Air Berlin cara a Santiago tomei o bus que me levaba ó centro para botarlle unha ollada á Palma de inverno e sen barco.
Joeeeer, que merda!! Nada de “glamour”, nada de cuchipandas “gratix total” no náutico... e chovendo arreo.
Polo menos o paseo ainda me deu para aprovisionarme de enxaimada e tomar algo de comida decente nun chiringuito do barrio vello ó que imos ás veces cando vimos co barco.
Xa reposto, volta ó aeroporto ,e camiño do País do Solpor. Mentres mensaxe de móvil para por ó corrente a Finlandia do meu periplo. Desde Finlandia confirma o que xa todos sabemos sobre a miña escasa cordura.
E despois dunha reparadora sesta aérea, Santiago D.C. e a miña mochiliña viaxeira intacta. Non quero pensar onde carallo estaría de ter que facturala en cada trasbordo!!
Mañá volta á aburrida e nada emocionante realidade...
Fin...e chegoume...
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 05-03-2009 19:54
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal